Welkom op mijn website. Ik ben Wout Arets, geboren in 1988. In de huidige tijdsgeest is het belangrijk jezelf goed te profileren, deze website is mijn visitekaartje. Via de studies Product Design en Nederlandse Taal- en Cultuur ben ik nu master-student Communicatie en Beïnvloeding aan de Radboud Universiteit van Nijmegen.

Door op een creatieve manier te denken creëer ik concepten en strategieën die zorgen voor vernieuwing en ontwikkeling. Inspiratie is van groot belang en ook ik wil anderen op deze manier inspireren. Kijk rustig rond op deze site en wie weet kan ik jou van dienst zijn!

Vorige week vrijdag, 20 april, vond in Utrecht de New Ambition Day plaats. Deze dag voor de ‘jonge’ ondernemer werd georganiseerd door de ING en MKB Nederland. Samen met sparringsmaatje, online activist en eveneens startende ondernemer Gijs Ros vertrok ik vrijdagochtend richting het Beatrix Theater. Hier aangekomen viel me één ding meteen op: de term jong was niet gekoppeld aan de leeftijd van de ondernemers maar aan het tijdsbestek dat een persoon ondernemer was. De gemiddelde leeftijd van een ‘jonge’ ondernemer werd door ons in ieder geval flink omlaag gehaald.

Gaan voor goud
Net als ondergetekende is ook Gijs bezig met het afronden van zijn studie. Als ik de verhalen om me heen hoor, zijn we daarin niet helemaal alleen. Er zijn veel studenten die nog niet precies weten wat ze willen en kunnen wanneer ze hun diploma in ontvangst nemen. Wordt het: werken (en waar), doorstuderen of wellicht doorstarten en ondernemen (de opties waar ik al eerder over schreef). Deze dag ging in op de laatste optie, het ondernemen. In het ochtendprogramma spraken drie sprekers. De aftrap werd gedaan door Karl Raats, die sprak over creatief ondernemen en ons naar huis stuurde met een zogenaamde ja-cheque. De tweede keynote was van Salem Samhoud, hij sprak vooral over wat hij met zijn winst deed om de wereld een beetje beter te maken. Laatste spreker van het ochtendprogramma was Pieter van den Hoogenband. De meervoudige olympische kampioen hield een prima verhaal over doelen stellen en waarmaken. Helaas werd zeker de helft van zijn verhaal in beslag genomen door filmpjes waarin we de zoveelste zelfverheerlijking van de afgetrainde kleerkast te zien kregen. Van al het water in de filmpjes van Van den Hoogenband krijg je dorst en dus was het tijd voor de lunch. We verplaatsten ons van de theaterzaal naar het ‘Ambition Plaza’. Hier waren stands aanwezig van sponsors en bedrijven. Je kon informatie inwinnen en workshops volgen over online marketing, de KVK, personal branding en andere zaken gerelateerd aan het ondernemersleven. Na het veroberen van een goede lunch (niet onbelangrijk om te vermelden) en een rondje te hebben gelopen over het plaza verplaatsten we ons weer naar het theater. De volgende ronde keynotes kon beginnen.

Never stop
De eerste spreker van het middagprogramma was Oscar Kneppers. Kneppers was bij uitstek de spreker die me het meest inspireerde. Hij vertelde over zijn ervaringen als ondernemer maar wijdde de meeste tijd aan zijn nieuwste kindje: Rockstart.com. I love startups was het motto van zijn keynote en dit maakte Oscar in zijn praatje geheel waar. Rockstart.com wordt een nieuw platform voor startende ondernemers. Hij vertelde in welke fase het project nu zat en waarom hij er zo enthousiast over was. Na een dergelijk verhaal gaat bij mij het ondernemersbloed sneller stromen. Moet ik dan toch na mijn afstuderen vol gas zetten op etendoejesamen en proberen er een succes van te maken? Wanneer ik dat doe, bestaat er wel de kans dat ik over een aantal jaar zelf op een dergelijk podium sta met nieuwe inzichten, gave ideeën en wellicht 15 miljoen winst (blijven dromen). Nog geeneens zo’n gek idee. Aan het eind van de dag sprak ik nog persoonlijk met Oscar en vertelde over mijn concept. Ook vertelde ik over de twijfel of ik ermee door zou gaan of dat ik in loondienst zou gaan werken. Hij gaf als tip: precies zoveel werken dat je genoeg geld hebt om rond te komen en alle andere tijd te stoppen in je project. Maar boven alles never, never, never ever stop!

Word ik hier gelukkig van?
Na het verhaal van Oscar werd de microfoon doorgegeven aan Danny Mekić. Waar ik een bombastisch verhaal verwachtte met cases uit zijn internetbedrijfje vertelde Mekić een zeer persoonlijk verhaal. Zo begon hij met de bekentenis dat hij geen diploma van de middelbare school op zak heeft. De veel geloofde internetondernemer liet ons ook zien hoe hij keuzes maakt. Simpelweg door zichzelf de vraag te stellen: word ik hier gelukkig van? Natuurlijk zijn er zaken die eenmaal moeten gebeuren, bijvoorbeeld de afwas, maar het antwoord op deze vraag kan je een beslissing opleveren. In grote mate ben ik het hier met hem eens, maar zeker als beginnend ondernemer heb je toch geld nodig om rond te komen en zul je af en toe wat klusjes moeten doen waar je minder gelukkig van wordt. Of op een houtje bijten natuurlijk, maar levert dat geluk op? Dat Danny echter een ervaren ondernemer is, merkte ik naderhand toen we hem tegen het lijf liepen op de plaza en een dik kwartier met hem spraken. Deze gesprekken, die met Oscar en Danny waren wellicht het meest waardevol van de hele dag. Omdat de ervaren en succesvolle ondernemers me concrete tips gaven maar ook aandachtig luisterden naar mijn verhaal. Zoals ik in een eerdere blog schreef, is voor mij het praten met andere personen de meest waardevolle manier van informatie winnen over mijn toekomstplannen. En ook dit is daar een goed voorbeeld van!

Mijn tip is dan ook om met zo veel mogelijk mensen in contact te komen die jou op de een of andere manier kunnen helpen door te vertellen over hun kennis, keuzes, inspiratie en ervaringen. Zoek in je netwerk naar personen met wie je een keer van gedachten wilt wisselen. Een kwartiertje sparren met een topondernemer of een ervaren persoon in de branche waar je wilt gaan werken levert je meer op dan je denkt. Zelf probeer ik elke week met een paar mensen te praten om zo weer tot nieuwe inzichten te komen.

De New Ambition Day was een geslaagde dag. Gijs en ik stapten dan ook met veel inspiratie, goede tips en mooie verhalen de trein in. Zoals ik schreef, gaat na een dag als deze het ondernemershart weer sneller kloppen. Natuurlijk dommel ik tijdens de keynotes even weg en droom over fantastische en succesvolle ervaringen. Om deze dromen waar te maken zal er echter hard gewerkt en geknokt moeten worden. Mijn keuze over wat ik volgend jaar ga doen is er niet echt makkelijker op geworden maar deze dag zorgde er wel voor dat het leven met slechts een laptop, internet en goede koffie garant kan staan voor een fantastische toekomst.

Lees hier de blog van Gijs over o.a. deze dag en zie hieronder het filmpje dat gemaakt is van de New Ambition Day. Gijs en ik zijn ook nog even in beeld rond de eerste zeven seconden.

Het is een tijd geleden dat ik een blog plaatste. Hierin schreef ik dat de komende tijd de focus op mijn studie zou liggen. De vierde en laatste periode is aangebroken. Nog maar één periode en dan ben ik misschien klaar op de universiteit. Maar goed, laat ik met beide benen op de grond blijven want een masterscritpie schrijven is makkelijker gezegd dan gedaan. Daarbij moet het vak statistiek nog worden binnengekopt. Mijn focus op de studie heeft zijn vruchten afgeworpen. Zo is er groen licht om mijn scriptie voort te zetten en ben ik vrij zeker dat alle overige vakken met een voldoende zijn afgesloten (nog even onder voorbehoud natuurlijk).

Behalve dat de studie nu aardig wat uurtjes kost, is er iets wat wellicht meer tijd kost. Dat is natuurlijk de vraag: wat ga ik doen als ik afgestudeerd ben? Toen ik begon aan de opleiding Nederlands was ik overtuigd dat ik in de voetsporen van mijn ouders zou treden. Leraar leek me wel prima. Het verdient zeker niet verkeerd, je hebt veel vakantie en werkt in een sociale omgeving. Toch gaat dit toekomstperspectief van de baan. Vorig jaar behaalde ik mijn tweedegraads bevoegdheid. Maar realiseerde daarbij ook dat lesgeven niet hetgeen is wat ik na mijn afstuderen wil gaan doen. Terugkomen op dit besluit is altijd mogelijk. Ok, geen docent, maar wat dan? Wanneer ik verder kijk, zijn er min of meer drie opties. Doorstuderen, in loondienst bij een bedrijf of doorstarten met mijn eigen bedrijfje.

De afgelopen tijd heb ik hierover met heel veel mensen gesproken. Personen uit het bedrijfsleven, uit het onderwijs, oud-collega’s, medestudenten, vrienden, opdrachtgevers, mijn ouders and many more. Via via kwam ik met steeds meer personen in contact die me weer van waardevolle informatie voorzagen (en dit nog steeds doen). Zo ontdekte ik mogelijke vervolgstudies, gave bedrijven en wat er allemaal bij komt kijken wanneer ik wil doorstarten. Het is in deze tijd belangrijk hoe je jezelf profileert en ook op dit punt heb ik erg veel geleerd. Beetje bij beetje begin ik te ontdekken wat ik echt wil, waar ik goed in ben en waarin ik tekort schiet. Tot nu toe vind ik het ondernemen erg gaaf, maar belangrijker is de creativiteit. De volgende stappen zijn toelating doen voor HyperIsland’s Interactive Art Director en een bangalijstje maken met gave bedrijven. Vooralsnog zie ik mezelf wel als de Don Draper van deze tijd. Tijd om aan de bovengenoemde punten te gaan werken. En dromen van een baan bij een te gek creatief bureau in New York kan nooit kwaad.

Waanzinnige drummer!

Maandag zat ik achter Skype met Stephan Fellinger en hij vroeg me of ik dinsdag wilde jureren bij de SpinAwards Jong Talent. Hoewel de focus nu is verschoven naar de studie, zijn er altijd nog kansen die je niet mag laten liggen, dit was er zo een. Vorig jaar pitchte ik zelf met etendoejesamen bij de categorie innovatie tijdens de Inspiration Days in Amsterdam. Een dag die nog vers in mijn geheugen staat en me heel veel heeft opgeleverd. Des te gaver vond ik het dan ook om zelf deel te nemen als jurylid. De categorie Jong Talent bestaat uit drie voorrondes die worden gehouden op de hogeschool van Rotterdam, de Willem de Koning Academie en de HAN in Arnhem. De cases die doorgaan bij elke ronde moeten nogmaals pitchen op 8 maart. De winnaars hiervan gaan door naar de Inspiration Days. Daar wordt door de jury beslist wie er met een gouden en zilveren Spinaward naar huis gaan. De uiteindelijke uitslag wordt bekend gemaakt tijdens de Spinawards Night op 5 april.

Samen met Ric Hop en Indira Reynaert vormde ik de jury voor de ronde op de HAN in Arnhem. In totaal werden er tien presentaties gehouden. De presentaties verschilden enorm. Waar de ene student een app voor iPhone of iPad maakte, pitchte een jonge ondernemer een game of een campagne voor een product of merk. Het meest gecharmeerd was ik zelf van ‘Nuts’ ook wel de ‘swaffelapp’ genoemd. Een app die door het gebruik van humor (met je geslachtsdeel op het touchscreen van je smartphone een spel spelen) aandacht geeft aan teelbalkanker. De app moet jongeren stimuleren om zich vaker te controleren op deze ziekte. Ook laat de app, door middel van drie eenvoudige stappen, zien hoe dit moet.

Een andere favoriet van mijzelf was ‘The Invisible Car’. In een showroom wordt een onzichtbare auto neergezet. Door het gebruik van layar kun je met je smartphone delen van deze auto zichtbaar maken. Deze stukjes kun je delen via de sociale media en hoe meer mensen hieraan deelnemen hoe meer er over het product bekend wordt. Tot uiteindelijk het nieuwe product geheel zichtbaar is. Dit is een ontzettend goed idee om een nieuw product te lanceren. Mensen worden nieuwsgierig en hebben de community nodig om het eindresultaat te zien. Delen van de content is hier dus de sleutel van het succes. Ik zie hier veel toekomstperspectief in. Nu wordt het toegepast op een auto, maar denk aan nieuwbouwwoningen of andere producten.

De laatste case die ik uitlicht is het concept LifeLike. De bedoeling hiervan is om in winkels een teller op te hangen waarop te zien is hoeveel likes deze winkel heeft op Facebook. Wat hieraan wordt toegevoegd, is het feit dat je ook de winkel kunt ‘liken’ zonder gebruik van een smartphone of pc. De bedenker hiervan had het over een sleutelhanger, maar ik denk dat dit nog voor verbetering vatbaar is. Wat ik vooral de kracht vond is dat de ontwikkelaar een andere koppeling probeert te maken tussen offline en online. Mensen staan volgens hem alleen maar met de telefoon in de hand en zijn niet sociaal bezig. Volgens mij is zijn concept een manier om daar verandering in te brengen. De gedachte is erg goed, ik vind het knap dat iemand een dergelijke vertaalslag kan maken.

Al met al was het een zeer inspirerende middag. Veel gave dingen gezien en nieuwe mensen leren kennen. Een toffe ervaring die me veel heeft opgeleverd. Op naar de grote finale tijdens de SpinAwards Night op 5 april.

Niet aanmodderen
Maandag was ik bij het CVJO (centrum voor jonge ondernemers) Nijmegen en sprak ik met Koen Sieben (@koensieben). Een erg leerzaam en tof gesprek. Dinsdagochtend had ik een afspraak bij de ING, ik was namelijk wel benieuwd wat er allemaal bij komt kijken als ik volgend jaar fulltime voor mezelf zou beginnen. Ik ga niet in over de details van de gesprekken maar wil aandacht geven aan het advies en tips die ik kreeg. Het was interessant dat allebei de heren één woord zeer benadrukten. Focus. Gistermiddag had ik een gastcollege en ook deze persoon vertelde dat er één ding erg belangrijk was wanneer je begon met werken. Inderdaad, hij gebruikte het woord focus. Drie keer in de week hetzelfde advies, ik ben niet zo van de spreekwoorden maar deze kunnen jullie allemaal wel invullen. Hoeveel projecten ik leuk vind en welke ideeën er in mijn hoofd opkomen, het heeft geen nut om deze allemaal uit te voeren. Het is van belang om vooral op één of twee projecten de nadruk te leggen. Aanmodderen bij tien verschillende zaken zet geen zoden aan de dijk. Punt.

Studie
Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Zoals ik al vertelde, vind ik te veel dingen interessant. Op de een of andere manier heb ik de neiging dat wanneer ik iets interessants lees of zie, ik er meteen zelf iets mee wil doen. Dit kan zijn in de vorm van een blog, een website, een app of zelfs een bedrijf. Momenteel werk ik niet fulltime want ik studeer nog. Onderhand ben ik beland in het laatste half jaar van mijn studie: scriptietijd. Het eerste half jaar van de master is goed verlopen maar ik merk dat ik mijn focus op de studie begin te verliezen. Een groot artikel dat ik moest schrijven stelde ik uit omdat ik een toffe opdracht had binnengehaald. Resultaat: een slecht artikel becijferd met een 5.0. Ook een tentamen ging ten koste van deze opdracht, resultaat: een 4.0. Twee cijfers waar zowel ik, maar ook mijn docenten niet vrolijk van worden. Natuurlijk er is een herkansing maar het gaat om de feiten: twee onvoldoendes.

Bezuinigen
Dit is toch wel zo’n punt dat ik me realiseer dat ik een paar dingen echt even anders aan moet pakken. Het eerste waar ik op bezuinig zijn de nieuwe (onbetaalde en zelfverzonnen) projecten, er moeten nu meer uren naar mijn studie gaan. Ik ben begonnen aan mijn masterscriptie en heb ook weer een aantal vakken die de nodige uren gaan kosten. Voeg daar de uren aan toe van de vakken die ik nu niet gehaald heb en een plus een is twee. Doelen stellen is belangrijk en hoewel er zoveel leuke dingen op mijn pad komen is het doel nu echt afstuderen. Voor de zomervakantie wil ik afgestudeerd zijn. De laatste tijd loop ik aardig wat studenten tegen het lijf die mooie cijfers en diploma’s hebben maar zich zorgen maken over hun kans op de arbeidsmarkt. Bij sollicitaties wordt gevraagd naar veel werkervaring binnen het betreffende vakgebied en daar ontbreekt het (vooral bij studenten met een Universitaire opleiding) vaker aan. De gastdocent van gisteren vertelde dat bij zijn bedrijf veel studenten als stagiair werkten terwijl ze al een diploma op zak hadden. De stage was een noodzaak om hun CV aan te vullen met relevante werkervaring. Toch denk ik dat een master-diploma wel degelijk van toegevoegde waarde is. Het geeft aan dat je een bepaald denkniveau hebt. Overigens vind ik het interessant om te weten te komen hoe anderen dit definiëren. Wat kun je nu precies van jezelf zeggen als je in het bezit bent van een dergelijk papiertje? Wat is de toegevoegde waarde ervan?

Afstuderen
Nu kan ik wel blijven nadenken en soebatten over het antwoord op die vraag, maar dat is tijdverspilling en zorgt voor negatieve energie. De komende tijd zal ik meer focus leggen op het afstuderen. Ik ben nu over de helft en moet doorzetten. Ook deze jongen wil kunnen zeggen dat hij Master of Arts is! Daarbij komt dat de vakken die ik nu volg en het onderwerp van mijn scriptie (waarover later meer) echt interessant zijn en ik er zelfs plezier in krijg. Het verschuiven van prioriteit en ingeplande uren van projecten naar de studie zal veel opleveren, daarvan ben ik overtuigd. Etendoejesamen.nl blijft in ontwikkeling en hier zal ik ook elke week de nodige uren in blijven stoppen. Er staan zelfs al veel gave afspraken gepland. Vandaag is het Rolling Dinner en dat belooft heel cool te worden! Volgende week ook weer toffe dingen op de planning; o.a. naar Amsterdam voor mijn scriptie. Uiteraard blijf ik lekker werken want de studieboeken en collegeblokken die ik nu nodig heb moeten betaald worden. Enfin, genoeg geluld, ik ga studeren!

Pinterest
Iedereen kent het wel: je wilt iets toevoegen aan je prikbord maar de punaises zijn op en al je borden hangen helemaal vol. Hoewel je het graag zou willen is er aan de muur geen plaats voor nog meer omlijst kurk. Sinds enkele dagen ben ik lid van een nieuw sociaal netwerk: Pinterest. Of het een sociaal netwerk is valt nog over te discussiëren, je kunt elkaar volgen en elkaars posts liken dus dat komt al aardig in de buurt bij de bestaande netwerken. Op Pinterest heb je je eigen digitale prikborden mét onbeperkte ruimte. Pinterest is een sociaal netwerk dat al bestaat sinds 2008. Hoewel het al wat langer bestaat merk ik dat mijn online en offline vrienden het pas sinds korte tijd gebruiken. Zelf ben ik nog geen week actief maar ik ben al helemaal fan. Zeker als ontwerper is het een netwerk om je vingers bij af te likken.

Hoe werkt het?
Wanneer je een account hebt, kun je beginnen met het maken van verschillende prikborden (boards). Deze kun je een naam geven en toekennen aan een voorgeselecteerde categorie. Vervolgens kun je afbeeldingen op je prikbord prikken (pinnen). Er zijn verschillende manieren om afbeeldingen op je prikbord te krijgen. Als eerst kun je een afbeelding uploaden vanaf je computer. De tweede optie is zeker de beste; je hebt namelijk de mogelijkheid om een applicatie toe te voegen aan je browser en wanneer je een gave afbeelding tegenkomt die je wilt gebruiken hoef je alleen maar op ‘Pin It’ te klikken en er verschijnt een klein venster. Vanuit dit venster kun je jouw afbeelding kiezen (hij geeft namelijk alle afbeeldingen van de betreffende pagina weer). Je voegt de afbeelding toe aan een door jou verzonnen categorie en geeft een korte beschrijving. Nog één keer op ‘Pin It’ klikken en het plaatje wordt toegevoegd aan jouw prikbord. Een plaatje zegt meer dan duizend woorden. Een bekende uitspraak maar in dit geval helemaal waar. Veel mensen werken met moodboards en daar zou je deze prikborden mee kunnen vergelijken. Wanneer je aan een opdracht werkt, ga je rustig surfen op het net en elke afbeelding waarvan je denkt dat die van nut kan zijn ‘pin’ je gewoon op je prikbord.  Het toffe aan Pinterest is natuurlijk het netwerk. Wanneer je de site opstart zie je alle afbeeldingen van de gebruikers die jij volgt, een overkill aan inspiratie dus. Je kunt deze afbeeldingen ook weer sorteren op categorie zodat alles overzichtelijk blijft. Of ja, overzichtelijk, je kunt namelijk eindeloos naar beneden blijven scrollen. De afbeeldingen blijven maar komen.

Spotify
Het gave aan dit netwerk is dat je mensen kunt volgen die jou inspireren met hun afbeeldingen. Dit werkt hetzelfde als Spotify. Sinds ik Spotify gebruik, heb ik een grote lading aan nieuwe artiesten, liedjes en albums ontdekt. Puur door te luisteren wat anderen luisteren. Hetzelfde geldt voor Pinterest. Ik heb al een aantal kunstenaars, fotografen, architecten, ontwerpers etc ontdekt die waanzinnig werk maken, maar waar ik nog nooit van had gehoord. Het is misschien logisch dat ik er nog nooit van had gehoord omdat er ook te veel is op deze wereld. Alleen wordt het door sociale netwerken (en zeker een als deze) makkelijker om ze toch te ontdekken. Pinterest heeft nog een aantal voordelen. Je kunt het uiteraard koppelen aan je Facebook- en Twitter-account. Het merk ‘jij’ dat je online laat zien wordt zo nog specifieker. Een ander voordeel is dat je kunt samenwerken aan één prikbord. Werk je aan een gezamenlijke opdracht en wil je eerst een goed sfeerbeeld creëren,  dan is Pinterest ideaal. Ook voor het onderwijs biedt het mogelijkheden. Dan is er natuurlijk nog een app waarmee je gemakkelijk een foto toevoegt aan je eigen prikborden of op zoek gaat naar toffe afbeeldingen van anderen. Ten slotte is er een WordPress Plugin beschikbaar waarmee je je prikborden gemakkelijk toont op je eigen WordPress website.

Genieten en toepassen
Zelf vind ik het genieten. Een eindeloze flow van afbeeldingen die ook nog eens mooi gesorteerd zijn. Door al deze plaatjes kom je weer op nieuwe ideeën (bijvoorbeeld voor opdrachten) en motiveert het weer om op zoek te gaan naar gave content. Want ook ik wil natuurlijk dat anderen mijn prikborden mooi vinden en wellicht gebruiken als inspiratie voor hun werk of passie. Momenteel ben ik nog zoekende hoe ik alles ga ordenen. Elke dag verander ik wel de naam van een prikbord en verplaats ik weer afbeeldingen van het ene stuk digitale kurk naar het andere. Ik heb een prikbord met een soort (niet altijd realistisch) verlanglijstje. Afbeeldingen van mooie kledingstukken voeg ik toe aan mijn prikbord ‘wardrobe’, wie weet dat ik ooit nog eens zo’n kledingstuk aanschaf. Voor de rest heb ik nog wat standaard prikborden als ‘Art’, ‘Design’ en ‘Architecture’. Aanschaffen van de producten, huizen en kunstwerken die zich hierin bevinden blijft voorlopig nog een droom (ik wilde eigenlijk een slechte woordgrap maken over het pinnen van deze producten in de winkel).

Werk je veel met afbeeldingen en plaatjes als inspiratie voor je werk, hobby of dagelijks leven of vind je het gewoon gaaf om je eigen digitale wereld van plaatjes te creëren, dan is Pinterest een absolute aanrader!

Iedereen kent het wekelijkse item, de week in soundbites, van De Wereld Draait Door wel. Aan de hand van geluidsfragmenten uit de afgelopen week wordt er een filmpje gemaakt en op deze manier ontstaat een soort van compositie. Met de app MadPad kun je dit zelf doen. Behalve dat er ontzettend veel beschikbare ‘soundboards’ zijn, gemaakt door anderen, kun je er ook zelf eentje maken. Als eerst neem je twaalf verschillende geluiden op. Vervolgens kun je al deze geluiden iets hoger of lager stemmen (pitchen) en het volume aanpassen. Wanneer je geluiden klinken zoals jij dat wil, kun je aan de slag. Door simpelweg te tikken op een geluid wordt het afgespeeld, ook wanneer je wat snellere ritmes maakt, gaat dit prima. Dan is er de mogelijkheid om een ‘loop’ te maken en erover heen te spelen. Het is een ontzettend gave app. In onderstaand filmpje heb ik wat percussie-instrumenten gebruikt, het dartboard, toetsenbord en een boekje. De mogelijkheden zijn eindeloos en behalve veel plezier heb je ook een eigen compositie. De app is ook verkrijgbaar voor de iPhone en iPod.

Wat je allemaal al niet kan met de iPad. Mijn voornemen was om daar in de kerstvakantie iets mee te gaan doen. Wellicht iets serieus, maar vandaag wat minder. Met de app ‘Magic Fiddle’ kun je je iPad omtoveren tot een viool. Je houdt hem netjes onder je kin en met je vingers bespeel je de digitale snaren. Op het filmpje hieronder speel ik – om toch maar in de trant van Kerst te blijven – het liedje Stille Nacht. Zoals je hoort is enige oefening nog wel handig! Net zoals met Guitar Heroes en Singstar zijn ook hiervan gave filmpjes op YouTube te vinden. Zelfs hele kwartetten worden gevormd met violisten die op dit digitale instrument spelen. Ook een tweede viool of een cello behoren tot de instrumenten. Altijd al Rhapsody In Blue van Gershwin willen spelen? Dit is je kans!

Mijn ouders hebben in het weekend De Volkskrant en vooral het magazine lees ik graag. Met Wim de Jong als middelpunt van het tijdschrift en Hanna Bervoets als afsluiter. Wanneer ik een weekend in Nijmegen blijf, heb ik dus geen magazine op zaterdagochtend. Met een beetje geluk denk ik eraan en schaf zelf een exemplaar aan maar meestal bedenk ik het me pas wanneer ik op zondagavond boodschappen doe bij de Albert Heijn en er alleen nog maar exemplaren van de Telefgraaf in de winkel liggen. Geen magazine voor Wout dus. Mijn ouders zijn echter wel zo lief dat ze hem altijd voor me bewaren. Wanneer ik drie weken in de Keizerstad heb vertoefd en mijn ouderlijk huis met een bezoekje vereerd ligt daar dan een mooi stapeltje op mijn bureau. Genoeg leesvoer voor de slopende treinrit van Veolia wanneer ik weer naar 024 afreis.

Dit keer echter was er een artikel in het magazine dat ik wel wat aandacht wil geven. Beter gezegd mijn moeder, want ze was toch wel geschrokken van het artikel dat ging over het feit dat jongeren tegenwoordig steeds vaker een burn-out krijgen. Omdat ik laatst een beetje ziek ben geweest en nog steeds niet top fit ben, maakt ze zich natuurlijk zorgen. Zoals elke moeder. Nadeel van het artikel was dat ze mij ook wel in het rijtje zou kunnen plaatsen. Het ging namelijk over twintigers die te veel hooi op hun vork nemen, te veel willen en te veel ideeën hebben. Eerlijk is eerlijk, alle drie de punten kan ik zelf ook wel afvinken. In het artikel kwamen een aantal studenten en juist gestarte ondernemers aan het woord. Nu had ik me, nadat ik een beetje ziek ben geweest, wel voorgenomen om het iets rustiger aan te doen. Een uur voor het slapen afschakelen door bijvoorbeeld het lezen van een boek of wat piano te spelen. Ik doe dit nu al een week (met hier en daar een uitzondering) maar het werkt. Natuurlijk blijft het zo dat wanneer ik iets gaafs in mijn hoofd heb, bijvoorbeeld een nieuw concept, dat ik dan gewoon niet kan slapen van enthousiasme en opwinding.

Ik kan er wel omheen draaien, maar volgens mij zit ik nu ook wel in een soort van identiteitscrisis. En als ik zo om me heen kijk en verhalen van studiegenoten aanhoor, ben ik daarin niet alleen. Nu is crisis wel een heel zwaar woord maar het gaat meer om het feit dat ik totaal niet wat ik wil en er te veel opties zijn. Mijn master maak ik af, maar daarna? Een logische optie is om de eerstegraads leraaropleiding te gaan doen. Maar daar heb ik eigenlijk geen trek meer in. Vorig jaar ben ik echt afgeknapt op deze opleiding. Van de stage zelf heb ik genoten, maar het theoretische gedeelte was echt de omgekeerde wereld. Ander nadeel is dat ik nu zeer vrij ben om overal naar toe te reizen en afspraken te maken met interessante personen. Als er een klasje pubers op me zit te wachten, kan ik deze niet afbellen. Natuurlijk is het zonde als ik het niet doe, ik hoef namelijk nog maar 40 studiepunten bij elkaar te sprokkelen en ik mag op elk niveau van het middelbaar onderwijs les geven. Dat is zeker een goede back-up voor later. Wat zijn andere opties? Natuurlijk hoop ik dat etendoejesamen.nl dermate gaat groeien dat ik me daar full-time op kan richten en er ook wat mee ga verdienen. Verder heb ik nog wel meer ideeën waar ik graag mee aan de slag wil en die naar mijn mening ook echt geld op kunnen leveren. Tijdens mijn studie ben ik nooit naar het buitenland geweest en ook dit lijkt me erg gaaf om nog te doen. Zoals ik in een andere blog al schreef, lijkt het me te gek om bij een mooi bedrijf in San Fransico of Los Angels te gaan werken. Maar ook voor een gaaf bedrijf als DPDK of Youngworks wil ik graag aan de slag.

Enfin, eerst dit jaar maar eens afmaken. Mijn master halen en etendoejesamen.nl verder ontwikkelen en op de kaart zetten. Daarna kijk ik wel weer verder. En mam, ik zal wat rustiger aan doen!

Doel gehaald
De vijftien kilometer van de Zevenheuvelenloop zaten erop. Met mijn precieze tijd: 1:34:35 was ik aardig tevreden, voor een eerste keer dan. Wanneer ik hem volgend jaar weer ren, wil ik toch minimaal 1:25 rennen. Toen ik van de zomer een keertje op de weegschaal stond merkte ik toch wel dat ik wat meer biertjes had weggetikt dan het aantal uren dat ik gesport had de laatste tijd. Ik ben toen meer gaan sporten en maar meteen een doel gesteld, zoals mijn stagebegeleidster me dat vorig jaar zo goed heeft geleerd. De Zevenheuvelenloop uitrennen in november. Doel gehaald. Mijn conditie is wat beter geworden en ook de weegschaal geeft nu een prima getal weer. Ik ben nooit een sportman geweest en zal dit ook niet worden. Maar ik heb wel gemerkt dat meer sporten me echt goed doet, dit zal waarschijnlijk voor iedereen zo zijn. Maar zeker met het laddertje van mijn hoogslaper heb ik vandaag de dag minder moeite .

Volle koelkast
Toch zit ik al de hele week in het schitterende Brunssum. Brunssum, de ‘stad’ waar ik de laatste jaren van het VWO heb gewoond en waar mijn ouders ondertussen een kippenren met vijf kippen in de tuin hebben. Na het behalen van mijn diploma was ik beraden weg te willen uit dit Limburgse gehucht. Wanneer je een aantal jaar in een stad woont, is het lastig om terug te gaan naar een soort van dorp. Toch ben ik de hele week bij mijn ouders geweest. Zondagavond werd ik ziek en heb maandag besloten om voor een weekje terug te gaan. Een weekje, dat was precies goed. Waarschijnlijk heb ik de laatste periodes toch wat veel hooi op mijn vork genomen en de zeven heuvelen hebben me uiteindelijk de das om gedaan. Zoals ik al zei, is een weekje terug naar het ouderlijk huis best prima. Je hebt veel ruimte, een gevulde koekast, er wordt voor je gekookt en dat het er rustiger is dan in Nijmegen valt niet te ontkennen.

Nostalgie
Hoe oubollig en saai het ook mag klinken, de laatste dagen heb ik in de middag vaker een fietstochtje gemaakt, ik moet toch een beetje aan mijn conditie blijven werken tenslotte. Zo fietste ik langs mijn oude middelbare school, het Sint-Janscollege en langs een aantal bedrijven waar ik heb gewerkt zoals de Praxis, Cranenbroek en natuurlijk Hans Stassar. Ook de muziekschool waar ik altijd op woensdagmiddag drumles had en de begraafplaats waar mijn opa en oma liggen, stonden op de route. Tenslotte heb ik het centrum van Brunssum en het schitterend vijverpark met een bezoekje vereerd. Wanneer ik langs het Sint-Jan fietste bedacht ik me of ze er misschien nog een docent Nederlands zochten. Ik zou na mijn studie terug kunnen gaan, zoals best veel docenten dat doen, en gaan lesgeven op de school waar ik zelf als puber in de banken zat. Natuurlijk het is best een grappig en leuk idee, maar wanneer je daarna via de Koempelclub, in het centrum terechtkomt, weet je weer heel erg goed waarom je juist bent vertrokken. Er is echt werkelijk niets te doen. Wil je op een dinsdag of woensdagavond ergens iets gaan drinken, kun je beter een volle tank hebben, want je zult naar Maastricht moeten rijden. Dat is wat anders dan de Graafseweg aflopen.

Voorlopig nog niet terug
Of ik ooit nog terug ga naar het zuiden om me er daadwerkelijk te gaan wonen, op korte termijn zeker niet! Geen supermarkt meer open na 20.00, om te kunnen pinnen moet je al bijna 20 minuten met de auto rijden en de inspiratie is er ver te zoeken. Natuurlijk doordat ik in Nijmegen woon, ben ik verwend geworden door de grote stad. Zoals ik altijd schrijf ben ik van de kansen pakken en jezelf ontwikkelen, daarvoor moet ik nu niet in Brunssum zijn, althans niet voor wat ik zelf wil, ik ga liever door naar Amsterdam of misschien wel Los Angeles of San Fransisco (dromen mag).  Maar toch, de laatste dagen hebben wel echt goed gedaan, wat klinkt het allemaal serieus, maar ik heb goed kunnen nadenken, rustig kunnen werken en veel dingen afgekregen. Mijn hoofd is weer een stuk rustiger, maar toch, wat ben ik blij als ik zondagavond weer in de trein stap richting Nijmegen. De hele week weer volgepland met gave afspraken en projecten (etendoejesamen, Inbo, bacheloruitreiking en een interview met de Gelderlander). Natuurlijk heb ik ook deze week nog wat leuke ideeën bedacht, maar die gaan voorlopig maar even terug de goed gevulde koelkast in. Voordat ik straks levenslang terug moet naar Brunssum-City.

Angry Birds is wellicht het bekendste spel voor je smartphone. Check deze geniale actie van T-mobile. Angry Birds Live: behind the scenes.

Een eigen website. Iets waar ik al geruime tijd, stiekem al zo’n drie jaar, plannen voor had. Eindelijk is het dan zo ver. Behalve op Facebook, Twitter en LinkedIn ben ik nu ook te vinden op www.woutarets.nl. Tegenwoordig heeft iedereen het over personal branding, deze website is mijn online visitekaartje. Momenteel ben ik 23 en dat is, misschien alleen voor mij, een leeftijd die gepaard gaat met een lichte identiteitscrisis. Nu is crisis wel een erg groot woord, eigenlijk weet ik nog niet precies wat ik nu of later wil. Ik heb dan ook besloten om hier niet te veel over na te denken en dat is erg lekker kan ik zeggen. Wellicht gaat hetzelfde gebeuren met de website. Wat ik allemaal op de site ga plaatsen of waarover ik ga bloggen weet ik nog niet precies, maar ook dat krijgt vanzelf vorm.

Zoals gezegd wordt deze website mijn online visitekaartje. Aangezien ik werk in opdracht als vormgever of conceptontwikkelaar kan mijn portfolio niet ontbreken. Beetje bij beetje zal de site gevuld worden met opdrachten die ik heb gemaakt. Dit kan een recente klus zijn maar ook een opdracht die ik heb gemaakt op de kunstacademie. Er is materiaal van de afgelopen vijf jaar, dus het zal wellicht even duren voordat alles erop staat. Het zou in ieder geval te gek zijn als de website me weer nieuw werk oplevert!